kaan's profileWindows Live alanıPhotosBlogLists Tools Help

Blog


    May 21

    SEVDALILARIN ÜLKESİ: KIZ KULESİ


    Kız Kulesi, sevdaların gün batımında denizle buluştuğu adres.Gözlerinizi
    kapattığınızda denizden yüzüne esen ılık bir nefes.Yalnızsanız yine size eşlik edecek bir sırdaş belki de ufuktan size fısıldayan bir ses.Şehr-i İstanbul'un yolcularını tüm sırrı ve görkemi ile karşılamak için tuttuğu yüzyıllardır bitmeyen bir nöbet...
    Salacaktan başlayan bir yolculukla açılır gönlünüz Kız Kulesi'ne doğru...Bildiğiniz herşeyi bir anda unutur onda kaybolur gidersiniz.Boğazın serin sularına damlayan güneşin izlerinde parıldayan bir ışığa dalar yüreğiniz sessizce hayallere dalar özlemle iç geçirirsiniz.Size düşündürdüğü belki yaşadığınız bir aşk ya da geçmişten kalan bir hatıradır o anı sevdiğinizle de paylaşmak isteyebilirsiniz.Siz ona yaklaştıkça büyülenirseniz uzaktaysanız eğer onun yanında olmak istersiniz.Dünyanın en güzel şehrindesiniz ve yaşamakta olduğunuz o anı ölümsüzleştirmek isteyebilirsiniz.Martılar ufka doğru köpük köpük dalgalardan yaklaştıkça anlarsınız İstanbul'da olmanın ayrıcalığını...
    Kız Kulesi asırlardan beri İstanbul’un simgelerindendir. Ve doğal olarak da bir çok efsane anlatılır hakkında. En bilineni, kulenin zamanın kralının kızına yapıldığını anlatan efsanedir. Efsaneye göre bir kahin zamanın kralına, kızını 18 yaşına geldiğinde bir yılanın sokacağını haber verir. Kızını her şeyden çok seven kral onu korumak için denizin ortasına bir kalecik yaptırmaya karar verir. Ve kızını buraya yerleştirir. Ancak kral kaderin önüne geçemez ve yılan kuleye gönderilen bir üzüm sepetinin içine gizlenerek kralın kızını böylece zehirler. Yine efsaneye göre bugün Ayasofya’da bulunan tabut bu kıza aittir ve üzerindeki delikler de yılanın öldükten sonra bile bu genç kızı rahat bırakmadığını gösterir. Diğer bir efsanede ise (bu efsanenin Çanakkale Boğazında yaşandığı da anlatılır) Hero ve Leandros isimli birbirine aşık iki genç anlatılır. Hero Afrodit’in rahibelerindendir ve görevi Kız Kulesi’ndeki kumruları beslemektir. Bir ilkbaharda kulede yapılan bir şenlikte Hero ve Leandros birbirlerini görürler ve birbirlerine aşık olurlar. O günden sonra her gece gizlice yüzerek kuleye gelen Leandros gizli gizli Hero’yla buluşur. Bunu kıskanan bir rahibe de bir gece kulede yanan feneri söndürür ve Leandros yolunu bulamadığı için boğazın sularında boğulur. Hero için de yaşamın anlamı kalmamıştır ve o da kendini kuleden boğazın sularına bırakır. Ve diğer bir hikaye de Battal Gazi hakkında. Bu hikayede de Battal Gazi’nin burada saklanan ganimetleri elde etmek için kuleye saldırdığı ve kulede bulunan tekfurun kızını da kaçırdığı anlatılır. Ve atıyla Üsküdardan kopuk uçurtma misali süratle ayrıldığı… Hatta atı alan Üsküdarı geçti sözü de buraya atfedilir. KızKulesinin bilinen yapılış amacı ise Bizans zamanında boğazdan geçen gemilerden vergi almaktır.
    Bu efsaneler mi KızKulesi'ni aşkın, sevginin sembolü yapmıştır yoksa insanlar KızKulesi’ni görüp de bu hikayeleri yakıştırmışlar bilinmez ama Kız Kulesi'nin insanı romantik bir ruh haline soktuğu kesindir. Bu yüzdendir ki KızKulesi'ne gittiğinizde orada bulunan çiftleri imrenerek izler belki de bir evlenme teklifine şahitlik edebilirsiniz.Bir çok genç kızın sevgi dolu hayallerinin mekanıdır Kız Kulesi, beyaz atlı prensi orada etse evlenme teklifini...Ya da hayallerden nicesi yüklenmiştir ona.Bilir Kız Kulesi anlar aşıkların hallerini yüzyıllardır her akşam üstü güneşle sözleşip ufka doğru uzatır yüreğini...Sema şahitlik eder o an orada söylenen her söze gizlenen her sırra yüzyıllardır ve her gün batımında denizin sonsuzluğuna karışır ufukta yankılanan o söz ve kızıla bürünür gökyüzü...Güneş batınca ufuklarda yıldızlara bürünür sema bir başka olur gece Kız Kulesi'nin görüntüsü...
    Sevda kulesi, özgürlüğün sembolü olur Nazım Hikmetle bir gece vakti...Zifiri bir karanlıkta,denizin kıyısında büyük dedesinin on iki yaşında yüzerek çıktığı bu kuleye anlatır Nazım Hikmet on iki yıllık hapishane hayatını...Eğilir karşısında suya daldırır ellerini ve yere uzanıp seyreyler yıldızları,alemi. Orada verir özgürlüğün cevabını, istediğin tek şey nedir diyen dostlarına...
    Salacak Plajı'ndan Kız Kulesine yüzmüş ama nöbet tutan askerlerin izin vermemesi nedeniyle adaya çıkamamış biri vardır. Yıllar sonra çıktığı Kız Kulesini, insanlığın gerçek yasalarını şairlerin koyduğu düşüncesiyle "Şiir Cumhuriyeti" ilan eder Sunay Akın. Ve ilk yasa olarak orada Nazım Hikmet'in iki dizesini okur:
    "Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür.
    Ve bir orman gibi kardeşçesine!
    Kimine dar gelir Kız Kulesi kimi için özgürlüğün ifadesi,bir aşığın en son dizesi, anlatmakla olmaz yaşayarak hissetmeli sevda kulesi,sır kulesi,şiir cumhuriyetini....

    ÇOCUKCA AŞK


    Seni özlemek geldi içimden
    Çocukluğumu özler gibi
    Babamın eve gelişini gözler gibi
    Sobanın üzerinde kızarmış ekmek
    Çaydanlıkta tıkırdayan çay
    İçmek geldi seni içimden
    Oh çekerek yudum yudum
    Ağlamak geldi içimden
    Hüngür hıçkırık çocukça
    Hiç neden olmasa bile
    Türlü kaprisler yaparak sana...
    Karanlıktan korktum da yine
    Yatağında uyumak istedim
    Sokulup kedi gibi koynuna
    Sıcaklığını duymak istedim
    Haydi evcilik oyna benimle
    Çamurdan köfteler yap bana
    Bu yaramaz bebeğine
    Ninniler söyle dizinde
    Haydi çocuk gibi davran bana
    Hiç olmadığım kadar çocukça
    Çocukluğuma ver bütün bunları
    Farzet ki -
    Çocukça aşık olmak geldi içimden...
    May 19

    KARŞILIKSIZ AŞK

    KARŞILIKSIZ AŞK


    Delidir yüreği,

    Kalbi yanık,

    Sevmişti ah ki ne yazık.

    Karşılıksızdı aşkı,

    Zaten beklentisiz sevmişti.



    Onun hayaliyle yaşadı günlerce,

    Onu beklerken mutlu oldu,

    Acı verse de karşılıksız aşkı,

    O bu yola baş koydu

    Nafile yansa da aşktı bu...



    İçten içe ağladı,

    Göz yaşları aktı yüreğine,

    Sel olup gitti,

    Bir hainin kucağına..



    Baktığı her yer onun gözleri,

    Açtığı her kapı onun kalbi,

    Yürüdüğü her yol,

    Ona varan amansız çıkmaz



    Saplandı bi kez,

    Sürüklendi aşkın acizliğine,

    Söndürmek istedi içindeki koru,

    Silmek çıkarmak istedi,

    İsmini kazıdığı kalbinden

    Ama nafile,

    Kalpti bu,

    Bir yazılan bir daha silinmezdi

    Zaten o da silememişti....
    May 17

    Cevabı olmayan sorular sorma kalbim bana..

    İçimde zavalı ve yalnız bir hayat akıp geçiyor.Anlamsızlık ..Anlamsızlık..Hayattan anladığım sadece bu..Gelenler ..Gelişleriyle mutluluk getirenler , kimi dost kalırlar , kimi aşk kalırlar en çok da kimi unuturlar? Kendilerinimi bende bırakırlar yoksa beni yanlarına alıp mı giderler..? Etimden kopardıkları et midir? Et parçasıysa götürdükleri şu solumdaki koca bir uçurum boşluğuda ne? Kalbimi koparıp almışlar yerinden canımı canımdan eden bu hırsız da kim?

    İçimde zavallı bir yorgun var diyorumda ..Yok ki içimde benden başka zavallı..Bak işte hak ettiğim yerde olmak bana hakken ..Yerlerdeyim hakmıydı bu? Anlayamadığım dünyanın kiriydi..Şimdi anlayamadıkları benim kirim..Kime dokunsan biraz ben en çokda dokunulan kirlenir..Herkesden bir renk almam lazımdı , almıştımda ..Peki bu siyah lekede kimin ? Benmiyim yoksa senin yüzyıllardan öte sevdiğin…Hayır ..Hayır bu isyan çığlıklarının sahibi yalın çıplak ben değilim..Ben değilim işte gökkuşağının en parlak rengi..Bir yorgun de , bir dilenci say , yada arsız bir yabancı içinde saklanmış bir yabancı say..Ben aradığın , bulduğunu sandığın ömrünü harcadığın değilim..

    Dündü her şey..Bugünse uyanılmış bir gün.Dün rüyaların tutsağı ..Bugünse karabasanların korkulu kabusların diyarı..Masal yazacaktık ama gördükki kabus olmuşuz.. Hani dualar vardır hiçbir zaman kabul edilmeyen..Hani bir köpek duası göklerden hiçbirşey yağdırmayacak..Sayki aşk öyleydi , sayki aşk rüyaydı , sayki yaşamadık , say ki yaşadıkta hiçbirşey anlamadık…

    Hiç kimse bilmeden , kazara düşürülmez..Kim düştüyse cehennem çukurlarına , bile isteye , adım adım düşer üstelik..Kendi çelmesini kendi çeler ayağına , kendi ipini kendi çeker aslında…

    İçimde bir iç çekişme , içimde sulanmayı bekleyen binlerce günah tohumları , zehrimin adı aşk , zakkumun tadı aşk , yalnızlığın adı aşk , felaketin tadı aşk..Tüm sayılanlara inat , inadımın inadında ..Aşk n saf olanı aramızda..Kandırılmaya en müsait olan , hasrete en namüsait olanda o aslında..Üç harf kadardır dilde ..Kaç ben ağırlığında …Bilinmez ki ?

    Şimdi satırlar tutsak , yürek kaçak , sevda uzak..Bir virgül boşluğunda , bir yarım nefes alış arasında yaşatılan aşk..Varlığına ömür verilir , yokluğuna ömür verilir…Her yönü başka bir acı , her yönü başka bir tat verir..Çelişkilerdeyim….Aşkta çelişki olmaz deme..Oluyor işte…

    Sen kadar severmisn beni ? Ben kadar vazgeçermisin senden.Bilmiyorum ..Hiçbirşeyi bilmediğim gibi bunuda bilmiyorum..Belkide kendi içimle bilmediğim bir dille konuşmaya çalışıyorum..Ondan anlamıyor beni kalbim..Kapattı bana kapılarını , algılarını kalbim..Anlamıyorum kalbimin dilini..Anlayamıyorum..İnsan bu kadar yakınını,kendi içini çözemezken , seni nasıl çözebilsin ki?

    Şimdi diyecek bir şey bulamıyorum , kaçıyorum hayallerimden , nasılsa bugünler de dün olacak..Yaşananlar sadece damakta tat , tende acı olacak..Bir kaç güzel günse vaat edilen …Ömrün kalanı ne olacak…??

    Cevabı olmayan sorular sorma kalbim bana..
    May 13

    Acılara Rağmen Aşktan Vazgeçmeyiz Çünkü

     Kişi yaşamalıdır aşkını ölesiye. Hele acıysa… Aşk girdi mi araya insan acıya da doymaz olur. Bırakır kendini, çırpınmaz bile. Kurtulamayacağını bilir. Kim kurtulmuştur ki bugüne kadar aşk acısından. Kim? Aşk değil mi bu varsın acıtsın deriz. Neler çekeriz, uğruna neler feda ederiz. Ama o ne yapar, gelişinde nasıl sevindirdiyse sizi ‘sen sevin şimdi. Nasılsa gideceğim. Hem de öyle kaçıracaksın ki beni herkes gibi elinden acıycak sonunda canın. Senin de…

     Aşk varsa acı da vardır.’ Der. Aşkın değişmez kuralıdır bu. Kaybolmak istiyceksin o gözlerde ama nafile. Oraya da zehirini salmıştır aşk.

     Ama her şeye rağmen güzeldir. Ona dokunmak, gözlerine bakmak onun için heyecan duymak... O denilince akan sular durur. Ordaki herkes beyaz o kırmızı olur. Onunla konuştuklarınızı eve gelince kapıyı kapatıp çekilip odanıza bir bir tekrarlamak size en heyecan verendir. Şunu şöyle deseydim böyle yapsaydımlar tekrarlanır durur aklınızın ondan arta kalan biryerlerinde. Sizi sarıp sarmalar şefkatlice, yumuşacık aşk denen o hoş şey. Mutlu olursunuz.

     Gözlerinizden duygu akar… Kulaklarınız aşk nameleri arar sürekli. Her saniye hücreleriniz yenileniyormuş gibi hissedersiniz. Çiçekler de bundan nasibini alır tabii. İşte aşk bu ve bizim anlatamayacağımız ve farkına varamayacağımız hislerle doludur. Ha sürekli yediğiniz ve annenizin şikayetçi olduğu tırnaklar da tarih olmuştur.

     Çünkü aşk insanoğlunun sahip olduğu en güzel armağandır. Her insan aşkla birlikte kendini dünyanın en şeker insanı hisseder.

     Bu yüzden tüm acılara, çıkmazlara, dolambaçlara rağmen hala o en eski masalı özlemle anıyor ve yaşamaya can atıyoruz…

    ÖYLESİNE BİR MEKTUP

     Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var. Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

     Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu,diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

     Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

     Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

     Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Yapış yapış, vıcık vıcık bir yalnızlık bu. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

     Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başı içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

     Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

     "Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum da.

     Neler yazmışım diye merakımdan.

     Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

     Can DÜNDAR

    May 12

    AHMET SELÇUK' TAN

    Zoruma gideni içime attım bitmesin diye büyü,
    Yüzüne vurmadan hatalarını seni bağrıma bastım.
    Kopamadım bile bile içime sinmeden ayrılamadım.
    Biz kirlendik sanada banada eller dokundu.
    Azar azar kaybettik birbirimizi.
    Gitmelerin korkutmuyor artık.
    Kokunu sök duvarlardan bütün eşyalarını topla,
    Kapıyı hızlı çarp kararlı olsun yalın ayak kaldı.
    Bir sevdam daha kederim bana ders olsun.
    Bu nasıl ayrılık, bu nasıl sevda,
    Gözlerin kal diyor, dudakların git.
    Bakışın anahtar sözlerin kilit,
    Ellerin aç diyor, dudakların git.
    Gidersem bir daha dönmeyeceğim,
    Kalırsam kalbime yenileceğim.
    Çözemedim seni çözemedim delireceğim.
    Gözlerin kal diyor dudakların git.
    Ayrılık dönüşü olmayan bir nehir.
    Yalnızlık yıkılmış bomboş bir şehir.
    Kaç sevda kül böyle oldu kimbilir.
    Gözyaşın kal diyor, dudakların git.
    Duvardan insin mi resimlerimiz.
    Yabancı olsun mu isimlerimiz.
    Ya o deli dolu gecelerimiz.
    Anılar kal diyor, dudakların git.
    Bu romanda belki biter birazdan
    Ne aşklar yıkıldı gururdan nazdan.
    Ağlıyor besteler yine hicazdan.
    Şarkılar kal diyor, dudakların git
    Yine yokuşa sürüyorsun herşeyi.
    Yine kandırıyorsun gönlümü.
    Ama unutma bu son şansımız.
    Seni unutmak için son defa özlüyorum...

    Ahmet Selçuk İlkan

    BEN SEVERİM

     
    BEN SEVERİM
    YAĞMUR ALTINDA YÜRÜMEYİ,
    YALIN AYAK ISLAK KUMLARDA
    DALGALAR EŞLİĞİNDE AKŞAMIN KIZILLIĞINDA
    MEHTABI SEYRETMEYİ.
    GÜNEŞİN DOĞUŞUNDA OMUZUNDA UYANMAYI

    BEN SEVERİM
    DENİZ KENARINDA
    TAŞ SEKTİRMEYİ,
    ISLAK KUMLARDA
    SOHBET ETMEYİ
    BEN SEVERİM SEVDİĞİMLE
    KARANLIKTA ELELE KOŞMAYI,
    BEN SEVERİM DAĞLARDA SENİ SEVDİĞİMİ
    HAYKIRMAYI.

    BEN SEVERİM
    RÜZGARIN UĞULTUSU EŞLİĞİNDE
    SANA ŞARKILAR SÖYLEMEYİ,
    ŞİİRLER OKUMAYI,
    RENGARENK MUMLAR EŞLİĞİNDE
    SAHİLDE SANA SARILIP
    SENİNLE DANS ETMEYİ
    BEN SEVERİM SENİ
    YALNIZCA SENİİİİİİİİ.....

    :():()

     
    Solgun baharlardaki mavi yağmurum,
    Akşam kızıllığında yorgun gölgem,
    Kış ayazında yaz güneşimsin.
    Bulutlardaki saklı düşlerim,
    Her günün sonunda özlediğimsin.
    Yüzün kadar temizdir kalbin,
    Hangi sevgi alabilir yerini?
    Yokluğun yağmura yazı yazmak kadar zor,
    Sensizlik ölüm kadar acı…

    Seni Dinledim

     
    Gönül bahçemdeki güllere sordum
    Çılgın akıp giden sellere sordum
    Seni getirmeyen yellere sordum
    Ben her doğan günden seni dilendim

    Aşkınla küllenmiş aleve döndüm
    Yalnızla sarhoş deliye döndüm
    Hasretinle kuru yaprağa döndüm
    Ben her doğan günden seni dilendim

    Kıştan sonra gelen bahar gibisin
    Yazda yeşillenen çiçek gibisin
    Nisanda çiseleyen yağmur gibisin
    Ben her doğan günden seni dilendim

    Eseniyim sen benim tek dileğimsin
    Ömür boyu çekeceğim çilemsin
    Ebedi sevgimin tek dileğisin
    Ben her doğan günden seni dilendim
    May 09

    ÖZLÜYORUM....

    ..özlüyoruMM..
    Bir tutam sevgiyi özlüyorum. Bana verdiğin bir sevgi cümlesiyle hayata bağlanmayı özlüyorum. Gidişini hatırlıyorum.Oysaki ben yollamıştım seni. Ben istemiştim bu acıyı.. Dayan yüreğim! 'Gelip geçici bir heves' de geç.. Bu da geçicek !

    ..özlüyoruMM..
    Elele yürüyüşler aklıma geliyor bir sevgili gördüğümde.. Kokun tütüyor burnumda.Kıyafetlerimde bir 'sen' , yollarda bir 'sen' , hecelerimde bir 'sen' , aklımda bir 'sen' . .
    Sen de özlüyorsun, biliyorum. Ama gel diyememki sana.. Tekrar başlatamamki.. Nekadar özlesem de, yüreğime hapsetmem gerekiyorki. .

    ..özlüyoruMM..
    Seni görebilmek için verdiğim çabayı.. Buralar buram buram hasret kokuyor. Yine eski ben..Yine aynı ben..Yine sen'siz ben.. Buralarda aynı.. Gidişlerde bir 'sen'..

    Şimdi öyle garip bir haldeyimki.. Kimse çözemiyor bu halimi. Susuyorum, çatışma oluyor. Oysa, sadece susarak özlüyorum seni. . .

    GÖZLERİN

    Okyanuslara benzetirdim o güzel gözlerini
    Uzun bir yolculuğa çıkıyorum sana bırakıp ta yüreğimi
    Kimsenin yüzüne anlatamam ki sana olan hislerimi
    Yanında olup ta tutmak isterdim ellerini
    Sonu bilinmeyen bir yoldayım sensiz
    Yürüyorum uzun uzun bitkin ve çaresiz
    Hasret dolu günlerde ben yine kimsesiz
    İçimde fırtına kopar dışım ise sessiz
    Gözlerim gece olur sen gelirsin aklıma
    Rüyalarım başlar sen çıkarsın karşıma
    Ağlıyorum inan seni düşündüğüm her anımda
    İsmini yazar oldum toprağa düşen her yaşımda
    falan filan işte...

    Aşkı AşkınLa TanıDıM...

    Aşkı AşkınLa TanıDıM...

    --------------------------------------------------------------------------------

    Özlemek nedir bilmezdim camların arkasından seni ararken öğrendim

    Aşk acısı çekmezdim seni gördüğümden beri kurtulamadım

    Şiiri sevmezdim sana yazarken sevdim

    İçimdeki ateşi söndürmüştüm sen alevlendirdin

    Gözlerden kalbe giden yoldan hiç geçmemiştim senle geçtim

    Ben yanmamıştım hiç böyle ama sen beni ateşlere attın

    Seni görebilmek için körlüğü hiç saydım

    Aynalara düşmanken sana bakıp kendimi sevdim

    Ben sana kalbimi verdim sen hançeri soktun

    Ne kadar o kalbi delik deşik etsende

    Ne yazık ki o yine senin için çarpmaya devam edecek

    İster üzerine sensizlik yağsın ister karşılık bulamasın.


    Yinede O Aşkın Gücüyle Atacak

    KADERİ VURMUŞTU ZATEN BİR DE BEN VURDUM

    sorarlarsa sana hiç can yaktın mı diye?
    bir zamanlar zavallı bir qenç  wardı onu yaktım de__
    çok mu sewdi derlerse;hiç kimsenin sewemiyeceqi kadar de__
    Bir bakışımla bir sözümle üç qünde deqiştiri werdim de__
    bekledim bana iyicene baqlanıp aşık olmasını,sonra en zor qünün de terk ettim ortada perişan bıraktım onu de__
    Hasret kalmıştı sewilmeye aşkını caresizliqini anlatırdı bana kalemiyle,ölümü bile qöze almıştı benim için,bıkmadan usanmadan beni beklerdi,tek tesellisi qözlerimdi.hayalimle yaşardı.bir sesimle acılarını unutuyordu deee__
    KADERİ VURMUŞTU ZATEN BİR DE BEN VURDUM